De afgelopen week kwam er een berichtje in het nieuws over een aantal uit de lucht gevallen ijsblokken in het Gelderse Scherpenzeel. Het grootste blok, dat was terechtgekomen in een achtertuin, had een doorsnede van 30 cm. Er vielen geen gewonden. Nader onderzoek wees uit dat de ijsblokken afkomstig waren van een overvliegend vliegtuig. De bekende Theo Jurriens uit Groningen verzamelt dergelijke gebeurtenissen op zijn website www.hemelwacht.net. Behalve ijsblokken kunnen er ook veel andere dingen uit de lucht komen vallen. De brokstukken van de Amerikaanse spionage satelliet USA193 draaien nog steeds hun rondjes om de aarde tot zij binnenkort zijn afgedaald tot een hoogte van zo’n 100 km en zullen verbranden in de atmosfeer. Dit kan aanleiding geven tot spectaculaire heldere vuurbollen. De kans dat deze vanuit de omgeving te zien zullen zijn wordt zichtbaar gemaakt op de website www.heavens-above.com, waar elke waarnemer de eigen coördinaten kan invoeren. Een nieuw object dat over ongeveer een half jaar gecontroleerd zal terugkeren in de dampkring is het op 9 maart j.l. in Frans Guyana gelanceerde eerste exemplaar van de Automated Transfer Vehicle (ATV) met de naam Jules Verne dat met ondermeer Nederlandse zonnepanelen onderweg is naar het internationale ruimtestation ISS. De koppeling zal pas na 25 maart plaatsvinden om de op 11 maart in Florida gelanceerde spaceshuttle Endeavour eerst de gelegenheid te om daar geven zijn werk te doen. Jules Verne komt terug volgeladen met afval van de ISS en uiteindelijk op een van tevoren bepaalde plaats boven de Grote Oceaan in de atmosfeer verbranden. Deze gebeurtenis zal zeker op de televisie als een vuurbol worden getoond. Ook ander ruimteschroot en resten van kometen en planetoïden (meteorieten) komen als het ware uit de lucht vallen en zijn dan als vallende sterren of vuurbollen te zien.

De datum van 14 maart is wel een hele bijzondere, zeker als deze op zijn Engels wordt uitgesproken: “3,14”. Daarmee wordt namelijk tevens een vrij nauwkeurige benadering van het getal π aangeduid. Reden waarom 14 maart ook wel “π-dag” wordt genoemd. Wanneer de omtrek van een cirkel wordt gedeeld door de diameter vindt men de waarde van π. De uitkomst is voor elke cirkel van iedere grootte dezelfde. De deling komt echter niet zo mooi uit. Al meer dan 4000 jaar heeft men geprobeerd een redelijke benadering voor de waarde van π te vinden. Wij kennen bijvoorbeeld 22/7. De Nederlander Ludolf van Ceulen had in de 16de eeuw het getal π al kunnen benaderen tot op 35 decimalen nauwkeurig. Na zijn overlijden in 1596 werden deze allemaal in zijn grafsteen gekerfd. Hoewel de grafsteen er niet meer is werd de nauwkeurigheid van π daardoor toch in de archieven bewaard. Op dit moment zijn dankzij de moderne computertechniek zo’n 200 miljard decimalen van π bekend. Overal in de techniek waar het gaat om cirkels en periodieke bewegingen duikt het getal π voortdurend op. Zoek naar “Pi chronology” op Google. Een klein voorproefje:
π=3.1415926535897932384626433832795028841971693993751058209749445923781640628620899862803482534211706 …………………..