---

Wichelen in de Rieskrater, vallende sterren, op weg naar naar een nieuwe zonnecyclus.

Tijdens de vakantie in de Rieskrater op zo’n 100 km ten oosten van Stuttgart werd een onderzoekje gedaan naar wegen die circa 2000 jaar geleden door de Romeinen werden aangelegd. De Rieskrater zelf met een doorsnee van 25 km is 15 miljoen jaar geleden ontstaan door de inslag van een grote steenmeteoriet met een diameter van ongeveer 1 kilometer. De bodem van de krater is vlak en bestaat uit niet-magnetisch kalkachtig gesteente. Het materiaal dat na de inslag op de rand van de krater terecht kwam is ijzerhoudend en wel magnetisch. Bepaalde kaarsrechte wegen in de krater zijn door de Romeinen aangelegd, misschien wel op nog oudere bestaande wegen. Op sommige plaatsen zien deze wegen er nu uit als eenvoudige landweggetjes tussen de maïsvelden. Soms zijn zij t.g.v. ruilverkavelingen helemaal verdwenen. Het doel om deze wegen m.b.v. de wichelroede terug te kunnen vinden is ruimschoots gehaald doordat de randen uit magnetisch materiaal bestaan.

De vallende sterren (Perseiden) op 12 en 13 augustus zijn in Nederland en Zwitserland door weinig mensen gezien. Er was teveel bewolking. Toch heeft Peter Knol van de Stichting Weer- en Sterrenkunde Eemsmond kans gezien een mooie grafiek te maken van de aantallen reflecties die hij ontving van een Italiaanse tv-zender via de vallende sterren. Er was een duidelijk maximum op 13 augustus. Vallende sterren zijn sporen in de atmosfeer waar de lucht door kleine zeer snelle deeltjes geïoniseerd is en reflecterende eigenschappen voor radiogolven heeft gekregen. In dit geval waren deze deeltjes afkomstig van komeet Swift-Tuttle. Elk jaar rond 12 augustus doorkruist de aarde deze zwerm deeltjes en zijn er vallende sterren waar te nemen, visueel en/of d.m.v. radioreflecties. Zie ook de fotogalerij op www.spaceweather.com (datum 15 augustus 2007).

Over het ruimteweer van de afgelopen weken valt weinig opzienbarends te melden. Het ruimteweer beschrijft het gedrag van elektrische en magnetische velden, straling en de soms grillige zonnewind in de buurt van de aarde dat sterk door de zon wordt beïnvloed. Tijdens de huidige rustige periode waarin de zon verkeert is er dan ook met het ruimteweer weinig aan de hand. De zon vertoont echter een 11-jarige activiteitsperiode, zodat we al spoedig het begin van de volgende cyclus kunnen verwachten. De eerste signalen hiervan kunnen we verwachten in de zonnevlekken die zich op grotere afstanden van de equator van de zon bevinden en waarin de richting van het magnetische veld tegengesteld is aan die in de vlekken van de voorgaande cyclus. We zullen melden zodra dit gebeurt. Het wordt de aanloop naar nieuwe activiteit met magnetische onrust, massa uitbarstingen en poollicht op onze gematigde breedtes. Op dit moment is er slechts één klein groepje zonnevlekken in de telescoop te zien.
Waarschuwing: Kijk nooit met blote oog of door een (verre)kijker rechtstreeks naar de zon. Het netvlies zal onherstelbaar beschadigen. Gebruik een stukje lasglas (nr. 13), of vraag advies: www.kijkeensomhoog.nl.