Zonkrachtalarm.

De afgelopen week verscheen er in de nieuwsmedia een berichtje waarin melding werd gemaakt van een “zonkrachtalarm”. De KWF Kankerbestrijding was hiervoor verantwoordelijk. De zonkracht als maat voor de hoeveelheid UV-straling zou boven de 7 uitkomen, waardoor een snelle verbranding en een verhoogde kans op huidkanker dreigt. Het leek even alsof de zon opeens meer kracht had gekregen, maar in werkelijkheid kon de zonnestraling het aardoppervlak beter bereiken door het heldere, droge weer.

Ruimteweer.

Met de zon was de laatste tijd weinig aan de hand, zodat in het ruimteweer geen extreme situaties konden optreden. Er is al een paar dagen geen zonnevlek meer te zien. Wel werd er nog een coronaal gat gesignaleerd, waaruit een versnelde zonnewind voor filevorming zorgde en op 23 en 24 mei magnetische verstoringen bij de aarde veroorzaakte. Schadelijk was dit echter niet en evenmin kon er vanuit Nederland poollicht worden waargenomen.

CO2.

Het kooldioxidegehalte in de atmosfeer blijft de mensheid bezig houden. Wat gebeurt er als ook China en India hun welvaart opeisen en misschien later nog andere werelddelen? Dit moet ongetwijfeld een grotere uitstoot van CO2 tot gevolg hebben als nu het geval is. Wat zijn daarvan de gevolgen voor de opwarming van de aarde? Dit blijkt moeilijk te voorspellen. Al vanaf het begin van haar ontstaan (ongeveer 4,5 miljard jaar geleden) zijn de temperatuur en het CO2-gehalte op aarde aan sterke veranderingen onderhevig geweest. Door de aanwezigheid van water en leven is veel van het CO2 uit de oeratmosfeer terecht gekomen in de oceanen, het kalkgesteente en de fossiele brandstoffen. Voor een klein gedeelte haalt de mensheid het CO2 daar weer uit. De vraag is of het juist dit gedeelte is waardoor de aarde momenteel warmer wordt. Het is erg moeilijk hierop een sluitend antwoord te vinden. Enerzijds is bekend dat CO2 en andere broeikas-gassen in de atmosfeer voor een opwarming van de aarde zorgen, maar anderzijds kan tevens worden aangetoond dat het CO2-gehalte in de atmosfeer juist een gevolg is van het temperatuurverloop op aarde. Dit temperatuurverloop kan op zijn beurt weer een gevolg zijn van astronomische factoren, zoals veranderingen in de excentriciteit van de aardbaan (periode van 100.000 jaar), de precessie van de aardas (periode van 26.000 jaar) en de veranderingen in de standhoek van de aardas (periode van 40.000 jaar). De hierdoor veranderende instraling van de zon valt samen met de ijstijden van de laatste 600.000 jaar. (Milankovitch) en met het verloop van de CO2-gehalte in de atmosfeer. (Zie: “De Menselijke Maat” door prof. dr. Salomon Kroonenberg, ISBN 9045014645).

Wichelroedelopen.

Tenslotte komt het thema wichelroedelopen aan de orde. De Stichting Weer- en Sterrenkunde Eemsmond is bezig een wetenschappelijk onderzoek op touw te zetten om de werking en oorzaak hiervan te achterhalen. Het vermoeden bestaat dat veranderingen in elektrische en magnetische velden in het lichaam via het zenuwstelsel de kleine spierbewegingen in de armen veroorzaken die met een wichelroede zichtbaar gemaakt kunnen worden. Later hierover zeker meer.