Over de periodiciteit van de zonnevlekken is nog lang niet alles bekend. De activiteit daarvan wordt uitgedrukt door het Wolfgetal R=k(f+10.g). Hierin is f het aantal getelde vlekken en g het aantal groepen. De factor k is afhankelijk van de telescoop, de waarnemer en de omstandigheden. Langzamerhand begint het op te vallen dat de periode waarin nagenoeg geen zonnevlekken voorkomen wel erg lang gaat duren, bijna een jaar. Tijdens het vorige minimum duurde deze slechts een maand of zes (april-oktober 1996). Ook over de afgelopen maand wordt weer een waarnemingsformulier bij de Werkgroep Zon ingeleverd waarop bijna alleen nullen zijn vermeld. De 11-jarige zonnevlekkencyclus werd in 1843 ontdekt door de Duitse apotheker Heinrich Schwabe uit waarnemingen van de afgelopen 17 jaar. De waarnemingen zijn op een nauwkeurige manier terug te herleiden tot plm. 1700 en iets minder nauwkeurig in het verdere verleden. Het blijkt dat de periode van 11 jaar niet constant is, maar tussen de 9 en 14 jaar kan variëren. Ook de activiteit kan per zonnevlekkencyclus behoorlijk variëren. Gedurende het Maunder-minimum van 1645-1715 waren er bijvoorbeeld helemaal geen zonnevlekken te zien. Overigens loopt de magnetische activiteit van de zon keurig parallel aan de vlekkenactiviteit, maar dan wel met een periode van gemiddeld 22 jaar. Uit het enigszins grillige gedrag van de zon kan nu moeilijk (Fourieranalyse) worden afgeleid wat de volgende periode gaat doen. Er zijn verwachtingen voor een actieve cyclus, maar zijn de huidige langdurige vlekkenloze maanden daar een voorbode van? Over circa 11 jaar zullen we het precies weten. De activiteit van de zon wordt ondermeer bijgehouden op www.spaceweather.com.

Om 01:53:44 MEZT op 26 mei kwamen de eerste signalen binnen als teken van de geslaagde landing op Mars van het ruimtevaartuig Phoenix ongeveer 15 minuten eerder. Vanwege de grote afstand (circa 300.000.000 km) van Mars tot de aarde deden de signalen er bij een snelheid van 300.000 km/s zo’n 15 minuten over. Phoenix heeft 9 maanden over de reis gedaan en een totale afstand afgelegd van 700.000.000 km. Hij naderde de Marsbodem met een beginsnelheid van 21.000 km/uur. Parachutes, remraketten en een goede voorbereiding zorgden voor een correcte landing, de vijfde van 11 pogingen sinds het begin van de ruimtevaart. Van eerder zijn bekend de beide Vikings, de Spirit en de Opportunity, waarvan de beide laatste nog in werking zijn. De Phoenix staat nu bij de Noordpool van Mars op permanent bevroren waterhoudende bodem op 68 graden noorderbreedte. De bedoeling is om ter plaatse onderzoek te doen aan monsters uit de bodem en de atmosfeer. Men hoopt zo grote moleculen (koolwaterstoffen, koolhydraten, aminozuren, etc.) te vinden die een rol spelen bij de levende materie. Misschien kunnen deze duiden op de aanwezigheid van mogelijk leven in het verleden, het heden, of in de toekomst. Belangrijk is om ondermeer een antwoord te vinden op de vraag of er in het heelal buiten de aarde ook leven heeft kunnen ontstaan of zal kunnen ontstaan. Dat het leven alleen op de aarde bestaat is in feite slechts een aanname. Kijk in de avonduren nog maar even naar Mars in het westen.